Rruga ime pa fillim dhe fund puthitet
hijen tënde portë me halle të kujtoj nga fëmijëria
etjet,për herë të fundit dhe lotët lum

mbi pellg të thellë dhe dushkun shumë ngjyrësh

I bukuri Rrapi i vatrës sime

kokën e mbaje lartë nga qielli blu

sikur luteshe për vajet dhe dëshpërimin tim

Rrap prite shpesh vapën e tepruar

 

Nga lulet që rriteshin rrëze trupit tënd

më solle aromë atëherë kur desha nën qiellin tim  
m’i kujton kalldrëmet e lashta të gjyshërve me kushtrim

kur të pashë

së fundit herë në betejën e vdekjes

Shijova rrethe e përqark heshtjen e natyrës

me dushk të kuq e verdh skuqur nëpër shekuj

bartin me vete nga një copëz histori
kalorësitë me plisa të bardh luftonin për liri
I prite yjet polare që rrezitën këtë tokë
mbushur, aromë qiellin e zbukuro

mësova shpesh nën gjirin tënd në dritën e hënës

ruajte librat nga stuhia e kohës

 

Edhe pushka e gjyshit në barkun tënd u strehua

Ti dimrin ma bëre verë

Në trupin gjeta fshehtësitë shekullore

Rri gjithmonë legjendë kohore

 

Do kujtoj deri sa të jam i shtirur në arkivol

deri sa të jam me frymë afër teje do të qëndroj

Rapi i maleve të mia në Gallapin ma të bukur

Aty më lindi nëna nën hijen tende më përkundi

 

Te ti i dashur Rrap-Statujë

ishte jeta dhe vdekja qe shtegtonin gjithmonë

skutave dhe brigjeve të pa harruara

Të ti frymonin mjeshtrit qe ndërtonin mure e kulla

 

Ti mbetesh gjithnjë qiri i ndezur në tokën tonë

në degët tua relakson kënga e zogjve shtegtar

gurët që latova mi ruan nëse unë nuk do të rroj

flatrat e pranverës në shtratin tënd do t’i kujtoj
Do të kujtoj nga bota e pa kthim plagët e zjarrit nga armiku

egërsinë njerëzore dhe gërmadhat e shtatit tuaj

do ti kujtoj shkronjat e gdhenda në trup tuaj

mbishkrimin e ushtarit të vrarë për liri!

për Medvegja REDAKSIA                              nga Asllan Dibrani

në vazhdim mundë të lexoni……

 Biografin e autorit  klikoni këtu:   http://tupalla.com/wp/?p=2646