Qaj Medvegja ime
qaj e mos u ndalë,
ah akoma ty e mira ime
po të hapet ai varr!

As për së vdekuri
fëmijët nuk t’i lënë të qetë,
edhe ata pak të gjallë të mbetur
sërish janë duke t’i ndjekë!

Qaj Medvegjë për Mollën e kuqe
qe rrënjët jan duke ju tharë,
se degët e saj gjithandej
nëpër botë janë shpërndarë.

Qaj Medvegja ime
vajin mos e ndalë,
e loti yt u bëftë mallkim
për ata qe dhimbjen tënde s’po e ndiejnë.

Th’rret Çamëria me lot n’sy
oh ku je moj nanë Shqipni?
Më shkoj jeta tuj prit nanë
kur po m’merrë në gjirin tënd?

Th’rret Medvegja me Preshevën
kur Kosovë do t’na hapsh derën,
mos na le ti si jetime
se mjaft hëngrëm thik pas shpine!

Merrna merrna nanë Shqipni
hjeki ti kufijt e zi,
merrna nanë për jetë te votra
se ma mirë do t’na njeh bota!

llirida th’rretë Gucin
merri Plavë edhe Ulqin,
hajdi sbashku mori motra
se në sofër na th’rret votra.

Ngrite zanin nanë Shqipni
me i rrafshu të zijt kufi,
ka ardh koha me u bashkue
lot e gjak me i ndalue.

Tek ti e kam gjithë dashurinë
për ty e thurri unë poezinë,
tek ti unë e gjejë frymëzimin
tek ti e ndiej gjithë gëzimin.

Për ty flijohem nëse do të duhet
për ty tretem edhe bëhem pluhur,
ty të falemnderoj sa të jemë gjallë
që më dhe emrin të quhem shqipëtarë!

Për ty bie në gjunjë dhe ta puthi tokën
për ty jam në gjendjë edhe ta jap kokën,
ty të falem me mishë e shpirtë
për ty lutem natë e ditë.