I kujtoj ato kohna
Kur isha si femij
Kur gjyshja na tregonte
Të dhimshmen histori

Ishin kohna t’veshtira
Për të mbijetu
Me tortura të kohes
Por prap nuk jem dorzu

Të tërë këta shekuj
Të larë me gjakë
Që nga molla e kuqe
E deri llap e gollak

Ishin kohna t’veshtira
Per popullin shqiptar
Perndjekja e tyre
Në dimer plot acar

Po digjeshin shtepit
Me t’vetmin qellim
Të dëbohen shqiptaret
Nga këto troje n’vijim

Duke vra masakrue
Pleqë,gra dhe fëmij
Nga ky hasmi barbar
Që nuk dijke me u ngi

Me furtunat e motit
Gjithë nji jem perball
Edhe në kohen e sodit
Edhe ata pak shqiptar