Ibrahim Egriu u lind në Maqellarë të Dibrës më 1939..Shkollimin fillor e kreu në vendlindje, te mesmen ne Prilep, kurse Akademine Pedagogjike dhe Universitetin gjuhe e letërsi, në Shkup. Filloi detyrën më 1962, në Tërnovë të Gostivarit.

Në vitin 1968 iu mundësua që të punësohet në shkollën e mesme për punëtor të kualifikuar „Voskopoja“ në Kaçanik, profesor i gjuhës dhe letërsisë shqipe dhe për herë të parë vuri në skenë dramën „Nora“ të Andrea Skanjetit. Pra, hapsirë të veçantë në rini i përkushtoi dramaturgjisë. Kështu në vitin 1979 me nxënësit e shkollës tetëvjeçare në Dibër ku punoi nga viti 1970, deri në vitin 1984, përgatiti katër pjesë teatrale që u transmetuan në ekranin televiziv të TV Shkupit dhe u mirëpritën. Ishte tejet aktiv në Ansamblin “Liman Kaba“ ku si aktor i grupit dramatik interpretoi me sukses disa role teatrale. Në vitin 1984 emigroi fillimisht në Zvicër e pastaj në Malme të Suedisë.

Që në ditët e para vendosi kontakt me komunitetin e këtushëm shqiptar dhe u aktivizua në shoqatën „Kosova“ e atë „Iliria“ ku mbante mësimin me fëmijët shqiptarë. Më 5 maj të vitit 1986 nga qyteti Malme, e filloi transmetimin e emisioneve në gjuhën shqipe në Radion, atëbotë të njohur “Zeri i Kosovës” . Ishte nismëtar i organizimit të LASH në Suedi që u themelua më 30 maj të vitit 1992 në qytetin Lund. Ishte themelues i L A SH në Suedi, sekretar dhe kryetar i Këshillit Pedagogjik. I angazhuar në shkollën shqipe dha kontribut të veçantë në organizimin dhe masovizimin e saj.

Krahas punës me nxënës shqiptar, zhvilloi mësimin e gjuhës shqipe në disa grupe mësimore për suedezët. Dha kontribut të veçantë në organizimin e mërgatës shqiptare në Suedi, organizimin e demostratave të bashkatdhetarëve tanë dhe ndihmoi formimin e shumë klubeve e shoqatave kulturore. Merret me gazetari e publicistikë. Botoi dy libra të gramatikave suedisht-shqip. Në koautorësi ka botuar edhe katër libra leximi dhe një antologji për ciklin e ulët, të mesëm dhe atë të lartë si dhe librin: “Mësim fillestar shqip -suedisht ”. Nga 20 nëntori 1999 është drejtues I Lidhjes Shqiptare në Botë për shtetet skandinave.

.

 

Video DOKUMENTAR për Prof. Ibrahim EGRIU

Nëse nuk shifet lart si duhet munde ta hapni kete Link ⇒:VIDEO Dokumentar per Prof. EGRIU⇐

Në vazhdim – OPINIONE

Rexhep Qosja – Prishtinë
Zotëri: Ibrahim Egriu
Malme, Suedi

I dashur Ibrahim!

Prej një letre që më ka dërguar shkrimtari i mirënjohur, Hajdin Abazi, nga qyteti Malme i Suedisë, mësova se përgatitet një Përmbledhje me shkrime për veprimtarinë Tuaj, prej atdhetari, mësuesi, pedagogu, shkrimtari dhe gazetari, sidomos, në diasporën shqiptare në Suedi.
– U gëzova sinqerisht!
Në këtë kohë të lëkundjeve të mëdha, kur e vërteta po fyhet më shumë se edhe në kohën kur prej pushtetit ishte e ndaluar, Përmbledhja e tillë, për një punë të cilën nuk e kanë përcjellë daullet e grupeve dhe të partive, mund të jetë aq më e çmuar dhe më ndikuese.
Ju keni bërë ato punët ” e vogla ” të mësuesit të fëmijëve dhe të pedagogut të të rinjve, prej të cilave aq shumë varen frytet e mëdha në jetën e popullit.
Ju keni bërë punët e gazetarit dhe të redaktorit në gazeta dhe radiostacione „të vogla“ prej të cilave aq shumë varet ndikimi i madh i të vërtetës për jetën dhe synimet e popullit.
Ju keni bërë shumë punë të tilla „ të vogla “ larg Atdheut prej të cilave aq shumë varet vëllazëria e bashkatdhetarëve kudo që janë ata. Të mbjellim sot – thoshte Sami Frashëri i madh – që të korrin nesër fëmijët tanë.
Fëmijët tanë do të jenë mirënjohës për atë që palodhur ke mbjellë sot.
Duke të uruar shëndet të mirë dhe punë të mbarë, të përshëndes vëllazërisht, Rexhep Qosja

.

Mr. Hajdin Abazi

Miq të dashur, motra e vëllezër!
Ndjeva një obligim miqësor, si një ndjenjë shtytëse, që të shkruaj shkurtimisht, t’i grumbulloj e t’i sistematizoj pjesërisht një mori letra përshëndetëse, portrete, fletëfalënderime e artikuj të botuar në gazetat: – ”Flaka” ”Rilindja“, “Nova Makedonia” , ”Intervju”, ”Svenska Dagbladet“ e “Arbetet“, qe i dedikohen mikut tim të nderuar, pedagogut e veprimtarit, korrespondentit e redaktorit, drejtuesit (themeluesit) te asociacioneve të ndryshme kulturore arsimore dhe regjisorit të disa dramave për të rritur e të pjesëve teatrale për fëmijë, i cili afro një dekadë, së bashku me birin e tij – Sazanin si folës, u angazhua pa lodhje, plot elan e entuziazëm, pa as çfarë stimulimi, në sferën e informacionit rreth zgjidhjes se përgjithshme të kauzës sonë kombëtare. Ai, me plot impenjim kreu ca shërbime“të vogla” për t’i ardhur në ndihme popullit të tij të shtypur e të okupuar, ashtu siç veproi këngëtari i panjohur popullor. Ibrahim Egriu, kurdoherë veproi si intelektual i pavarur, si individ, pa pas prapa tij ndonjë forcë të organizuar politike apo tjetër fare dhe, pikërisht këtu qëndron gjithë vlera e kontributit të tij në të gjitha fushat ku veproi. Nga data 5 maj 1986 qe redaktor përgjegjës i Radio-emisionit ” Zëri i Kosovës ”, në qytetin Malme me rrethinë. Nga muaji tetor i vitit 1987 qe korrespondent i rregullt nga Evropa i Radio – emisionit ” Zëri i Malësisë “, mandej i Agjencisë Telefonike Shqiptare ”Albakos”, poashtu në SHBA dhe bashkëpunëtor i Radio – emisionit ”Arbëria”, që transmetohej në qytetin Trollhetan të Suedisë.
Një kontribut i tij me vlerë të drejtpërdrejt për Mërgatën në përgjithësi dhe veçanërisht për të rinjtë shqiptarë, që mësojnë në shkollat suedeze qe botimi i dy gramatikave suedisht – shqip, që është dhe përpjekja e parë në këtë fushë të gjuhësisë, për të shënuar afirmimin e ndërsjellët të gjuhës suedeze dhe gjuhës sonë te bukur e të ëmbël shqipe, siç ka thëne, Naimi dhe librin: „Mesimi fillestar shqip-suedisht“.
Por, edhe pse me tërë qenien veproi pa ndërprerje e pa lodhje për çështjen e përgjithshme kombëtare, ai zakonisht deklaron:-”Asgjë s’kam punuar, asgjë s’kam vepruar dhe, asgjë s’kemi arritur përderisa tre milionë shqiptar akoma s’janë bashkuar me shtetin amë-Shqiperine natyrale dhe është turp të mburremi se gjoja është punuar diçka apo është arritur diç në favor të kombit tonë ”!
Mr. Hajdin Abazi, – gazetar dhe raportues nga Fronti i luftës heroike i U Ç K-së dhe, zëvendësministër per Kulturë i Republikës së Kosovës.

 Media të ndryshme

VARIACIONE JETE – PLOT SFIDA KOMBËTARE

PROFESORI NË SHËRBIM TË ATDHEDASHURISË

– Ai, dy dekada me rradhë, u dha zë shqiptarëve në mërgim dhe zemër atdheut të vuajtur !

–”Illyria”, 4 korrik 2003 Të shkruash për profesorin e nderuar, Ibrahim Egriu, është sa e lehtë aq edhe e vë shtirë. E lehtë sepse jeta e tij është e ngjeshur me një aktivitet të begatë arsimdashës e patri otik. E vështirë, sepse nuk mundesh të pasqy rosh gjithë këtë material të bagatë brenda kornizave të një shkrimi apo emisioni televiziv.

.

 

shkruajn  per profesorin

Lindi më 1939, në Maqellarë të Dibrës, vit që përkon me pushtimin

fashist të Shqipërisë.Ishte ky një mesazh i qartë se jeta e tij do të ishte për herë e trazuar, e ai si një skaf i shpejtë do të kapërcente në shpinë të dall dallgave për të aritur bregun.

Kombi i tij rënkonte. I ndarë e i copëtuar në disa shtete, zemra në Tiranë, gjymtyrët në Prishtinë e deri në Shkup, degë të tjera në Europë e botë. Ibraimi i ri e kuptonte se për të kryer misionin e tij duhet të ishtë i ditur, duhej të nxëje vetë e këtë dituri t’ua jepje më pas të tjerëve. Mbaroi arsimin e mesëm e më pas të lartin për gjuhë letërsi. Jo më kot e zgjodhi këtë degë pasi gjuha e leximi për momentin ishin më të rëndësishmit. Ky komb duhej ta kultivonte e mbante gjallë gjuhën e tij e vetëm përmes saj të mbijetonte.

Profesori, atëherë i ri, hapsirë të veçantë i përkushtoi dramaturgjisë. Kjo gjini mund t’i jepte mundësi për t’i dhënë popullit të tij mesazhe për revoltë. Ishin ato mesazhe se makina e vjetër luftarake po jepte shpirt.

Viti 1979. Katër drama të vëna në skenë e që për herë të parë gjashtë javë rrjesht u shfaqën në seri në R T V. Katër drama, që tronditën jetën intelektuale të Shkupit. Kishte në to fllad, kishte revoltë, jetë, lotë e shpresë. Ishte shpirti i shqiptarit që nuhaste lirinë që po avitej. Të tilla ndjenja provokuan dramat e Ibraimit që tashmë kishte filluar të piqej. Por makina luftarake nuk mund të lejonte gjëra të tilla ti kalonin nën hundë. Ajo do të ishte një shkatërim për të.

Ibrahimi e nuhat atë ç’po gatuhej rreth tij. Një tjetër furtunë do të frynte e kosiste intelektualët shqiptarë. Ai nuk do t’ia lejonte vetes të plasej në burg. Nata e tmershme e vitit të Ri 1969 ishte akoma e freskët në kujtesën e tij.

Iku në Zvicër, e më pas në Suedi. Iku atje ku fjala është e lirë, ku fjalën nuk e prangosin, ku buzët që e shqiptojnë ate nuk i mbyllin, ku duart që e shkruajnë nuk i lidhin. Iku me një brengë në zemër, por edhe me një përkushtim. Ndoshta akoma më shumë do t’i jepte çështjes shqiptare, do t’i jepte trupin dhe shpirtin e tij.

Më 05. 05. 1986 hapet në Suedi radioja e parë shqiptare, ku Ibrahimi ishte truri i saj. Ishte redaktori, regjisori, gazetari, ndërlidhësi. Netë të tëra, kujton profesori, e gdhinim në një divan të thjeshtë aty në studio, duke shkruar në një makinë shkrimi të thjeshtë nga 30-40 faqe për çdo emision. Pinim kafe, cigare

e haronim shpesh dhe bukë të hanim.

Por sidoqoftë, pas viteve 90-të çështja shqiptare do të diskutohej në shumë media e tryeza të politikës botërore. Ishin vite të vështira, por shpresëdhënës. Dhuna e represioni ndaj shqiptarëve bëjnë që të largohen vetëm në Suedi rreth 60.000 veta. Kush do t’i dallonte këta njerëz më pas se janë shqiptarë, po të mos ishte gjuha? Kjo pyetje vërtitej pa pushim në kokën e profesor Ibraimit e kolegëve të tjerë. Përpjekjet e tyre spontane duheshin organizuar në një shkallë më të lartë, më efektive.

Më 30. Maj 1992 krijohet L.A.SH., Lidhja e Arsimtarëve Shqiptarë. Nuk ishte thjeshtë një emër, një organizatë fantazmë, një shoqatë si të sotmet që gëlojnë gjithandej për të vjedhur në mënyrë moderne. Ishte një staf pune me 266 pedagogë që mësuan pa asnjë shpërblim 7200 nxënës në 72 kampe anë e mbanë Suedisë. Madje si të mos mjaftonte kjo dhe tekstet shkollore duhej të hartoheshin. Dhe shumë shpejt nxënësit mbanin në duar gramatikën Shqip – Suedisht, antologji, histori, gjeografi e plot të tjera.A mund t’i harojnë këta nxënës vite më vonë mësuesit e tyre, këta heronj që ditën t’u sjellin dritën kur ajo po mekej, që u mbollën krenarinë e të qenit shqiptar kur arë po e hidhnin si një maskë të pavlerë? Me siguri jo. Emrat e tyre janë gdhendur në botën e të gjallëve, por me sigori edhe Zoti i gjithësisë do tu ofrojë vende të këndshme në xhenet ku rrjedhin lumenj të mrekullueshëm.

7000 shqiptarë mbahen në burgjet sërbe. Ata kërkojnë për avokat mbrojtës popullin shqiptar, atë që i lindi dhe i rriti këta trima. Zëri i Ibrahimit bashkohet me të shqiptarëve të tjerë për të sensibilizuar organizma vendimmarrës në botë. Ai bashkon jo thjesht zërin, jo thjesht pendën e tij të mprehtë, por shumë më tepër. Bëhet organizator i Grevës së urisë në Malme. Natën e Vitit të Ri 2000 kur njerëzit hanin e pinin gjëra të zgjedhura, profesori me shokë luftonte mes jetës dhe vdekjes. E ç’farë mund të jepte profesor Egriu më shumë se jetën e tij? Por jeta i duhej akoma se punë të tjera të mëdha e prisnin përpara.

26 – 27 Nëntor 2001. Në Prizrenin historik, në Prizrenin e kongreseve, kuvendeve të mëdha mblidhet Lidhja Shqiptare në Botërore. 1600 delegatë që nga Australija e largët, Amerika, Europa e nga trojet amtare, miratuan njëzëri Platformën e bashkimit kombëtar në paqë e për paqë. Të forcohet uniteti kombëtar e të kërkohen të drejtat e liritë e nëpërkëmbura shqiptare. Fjala e kryetarit Kuzhnini pasohet nga shumë të tjera. Profesor Egriu vinte në cilësinë e kryetarit të L.Sh.B. – së për vendet skandinave si dhe ishte në Kryesinë e punës së Kongresit. Fjala e tij pritet me nderim e respekt të ve]antë.

Pjesëmarrësit mendojnë se është koha për një Institut shqiptar të studimeve gjeostrategjike, abetare dhe histori të përgjithshme kombëtare. Ishin këto delegatë përfaqësues të rreth 15 miljon shqiptarve kudo në botë që duket se po rizgjohen nga koma.

Në krah të profesor Egriut, e shoqja e tij Mensure, një grua akoma simpatike edhepse mosha bën të sajën. Një miku im teolog, emrin e saj e përkthen si ndihmëtare. Vërtet e tillë ka qenë zonja e tij fisnike duke mbështetur për 40 vjet rrjesht punën titanike të profesorit. Ato janë bashkë, kanë dhe katër djem të mrekullueshëm që punojnë në biznese serioze e të ndershme duke u përpjekur ta çojnë më tej punën e babait të tyre. Në veçanti, fjalë miradie, profesori shfaq për djalin e tij-Sazanin, i cili gjithmonë iu gjënd pranë gjatë spikerimit e që dëgjuesit në Suedi e SH B A, për shkak të diksionit të tij radiofonik e të këmbueshëm, ia dhënë epitetin:-zë bilbili !

Profesori sapo ka mbushur 70 vjet. Ndër urimet e shumta që i kanë ardhur nga të katër anët e botës do të veçonim atë të letrarit, Beqir Elshani:

“ Ti je një lumë dibran që kurrë nuk ndalesh, dhe fare nuk do t’ia dish për stuhinë dhe rrebeshet. Sa më shumë që ka furtunë, aq më shumë shkruan dhe ti, meqë në zjarr njihet ari dhe në erë valon flamuri kuq e zi. Atje ku ka revoltë, atje je dhe ti, atje ku ka fitore atje je dhe ti. Të lumtë dhe dalsh faqebardhë ! “

Shkruan :OSMAN XHILI-shkrimtar

 

Për ne STAFIN e REDAKSISË Medvegja ka qenë dhe do jetë privilegje, knaqesi e veqant bashkepunimi me të madhin Ibrahim EGRIU, me modesitin e tij ,kontributin ,urtesin , atdhedashurin, profesionalizmin ne si STAF na jap frymezim dhe forcë për punën dhe sfidat që kemi të gjithë para nesh së bashku si shoqëri, prandaj i uroim shendet Z. Ibrahim dhe lumturi ne familjen e gjërë EGRIU .

Deri tani kemi sjell te lexuesit shume shkrime te autorit ,por duke njohur vullnetin e Z. Ibrahim në të ardhemen me siguri se do kete edhe shumë shkrime te tjera me vlerë .

Kënge-Vllezrit LALA-Besa Besa po thirri Dibra

 

Na Ndiqni në FACEBOOK

Bëhuni pjesë e Faqes Medvegja REDAKSIA   https://www.facebook.com/medvegja.redaksia