Në Ditën e Mësuesit u vra Heroi i popullit Zenel HAJDINI më 7 Mars 1942
Në ditën kur të gjitha shkollat shqipe festojn ditën e mësuesit për fashatin Tupallë të Medvegjes është ditë dhimbje, kujtimi por edhe krenarie sepse me 7 mars të vitit 1942 u vra heroi i Popullit Zenel HAJDINI një figurë e ditur dhe e ngritur e kohës në këtë treve shqiptare.
Zakonisht nga nxënësit, mësuesit por edhe bashkëfashataret organizojn vizita tek varri i Heroit por varreza në të cilën prehet Trimi i Tupalles është lënë në mëshirë të askujt, pa përkujdesje,ndërsa viteve të fundit edhe është dëmtuar me ndërhyrje nga shteti, duke i hudhur dhjetra metër kub beton.
‘’ Mos vall po kan frikë se do ngrihet nga varri përsëri ’’
Pyetje që duhet të parashtrojm secili nga ne :
– Kush bëri një veprim të tillë !
– A është marr leje nga dikush ?
– A është hudh në konkurs apo paraqit ndonje projekt paraprakisht ?
– A mos pati ndonje reagim apo kerkes zyrtare nga Partit e përfaqësuesit tan në Komunë apo ishin pjesëmarrës të këtij akti ?
– E shumë pyetje të tjera …..
A duhet ne si shoqëri të heshtim në vazhdimësi e ti lejojm që të tallen me më të dashurit tan Heronjtë e Popullit , në vend se të ndërtohet aty pran apo dikund tjetër edhe ndonjë përmendore e Medvegjasëve që kan histori të lavdishëme e të pasur me vepra të shumëta , ku ne ndjehemi krenar kudo që shkojm duke u thirrur në emrin e tyre, siq është Hashim Hajdini ,Florim Rushiti e shumë të tjerë.
7 Marsi – Dita e Mësuesit, që na përkujton ditën kur më 7 mars 1887, u hap në Korçë, nën drejtimin e Pandeli Sotirit, Mësonjëtorja kombëtare shqipe. Ajo ishte shkollë me karakter kombëtar e laik ( jo fetar ) ku të gjitha mësimet jepeshin në gjuhën shqipe. Drejtues të saj ishin figura të njohura të Rilindjes shqiptare, si: Pandeli Sotiri, Petro Nini Luarasi, Nuçi Naçi, Thoma Avrami etj.
Festë Dita e Mësuesit është festë kombëtare nuk është vetëm për punonjës të arsimit shqiptar, por edhe për nxënës e studentë, është një festë që festohet në çdo familje shqiptare. Kjo është një traditë e bukur e krijuar tek populli ynë. Në këtë ditë të rëndësishme të arsimit shqiptar, kujtojmë me respekt të thellë veprën e ndritur të mësuesve dhe patriotëve të shquar, që punuan me përkushtim dhe bënë sakrifica të mëdha, për zhvillimin e arsimit kombëtar.
Duke kujtuar 7 marsin –Ditën e Mësuesit nuk mund të lëmë në heshtje e të mos nderojmë edhe rolin e kontributin e mësuesve të palodhur dhe prindërve të urtë shqiptarë që mbajnë hapur shkollat shqipe në këtë hapësirë shqiptare Preshevë,Bujanoc e Medvegjë.
GËZUAR 7 MARSIN
Një urim shumë të madh për të gjithë mësuesit, ata që i dhanë dhe i japin dritë, frymë dhe shpirt kombit.
Zenel trimi nga trojet tona,
Emri i yt prin në kto shkolla.
Ky Shqiptarë Medvegjali,
Vepra e jote është histori
O Zenel,Zenel bre vëlla,
Kush o trim ty të ka vra.
Kush të vrau heu ju thaftë dora,
Na kan borxh shumë ata hora.
Në vazhdim Biografia e Heroit :
Zenel Hajdini u lind më 191O në fshatin Tupallë te Medvegjes.
Mësimet e para i mori në shkollën e ashtuquajtur « tek Xhamia e Siarinës »
Një kohë punoi si ofiqarë në Medvegjë, Dallohej me një kaliografi (bukurshkrim) të jashtëzakonshëm.
Pas dy vitesh u regjistrua ne Medresën e Shkupit e cila kishte karakter fetar por në të cilen mësoheshin disa gjuhë të huaja dhe ku lëndët empirike zinin një vendë shumë të rëndësishëm. Pas diplomimit në Medresë u regjistrua në fakultetin e shkencave matematiko-natyrore në Beograd.
Gjatë vijimit të vitit të dytë të studimeve në Beograd plasën demostratat e njohura të marsit ku Zeneli mori pjesë aktive. Pas fillimit të luftës Zeneli ishte kthyer në vendëlindje për të vazhduar aktivitetin e vet si anëtar i shtabit për rejonin e Medvegjës.
Eshtë vrarë nga forca bullgaro-çetnike në vijën e parë të frontit në Gazdare më 07 mars 1942.
Po këtë vit në Kosovë u themelua aradha e pare shqiptare e cila për nder të emrit dhe veprës së tij u quajt aradha « Zenel Hajdini ».
Eshtë shpallur hero i popullit me 1953.
Emrin e tij e mbajtën dymbëdhjet shkolla fillore dhe të mesme (në Kosovë në Jabllanicë e ne Maqedoni ),kazerma, rrugë dhe sheshe.
Disa nga këto shkolla dhe rrugë nuk e mbajnë më emrin e tij ngase serbët ua ndërruan pas luftës së Kosovës por ka edhe të tilla që fatkeqësisht ua ndërruan vet shqiptarët.
Veprimtaria:
Zenel Hajdini nuk ishte pajtuar që shqipëtarët të mbesin të pashkolluar dhe kështu të dominohen në aspektin intelektual nga bashlëvendasët e tyre serb.
Rrugën e tij tê shkollimit ua kishte preferuar edhe bashkëfshhatarëve të tjerë siq ishin Idriz Ajeti (akademik i njohur që dha një kontribut të jashtëzakonshëm në lëminë e gjuhës shqipe), Zeqir Bajrami (profesor universiteti dhe një ndër autorët e parë të librit të gjeografisë në gjuhën shqipe)etj, të cilët vijuan mësimet në Medresën e Shkupit disa gjenerata më vonë.
Zenel Hajdnini disa herë kishtë pasur takime me intelektual nga Kosova si Rashid Deda (deshmor) nga Prizreni e të tjerë, nga të cilët kishte kërkuar që ta furnizonin me disa abetare që do ti merrnin në Shqipëri. Kjo ëndërr si edhe shumë të tjera i mbeti e pa realizuar.
Familja:
Zeneli la pas shumë nipêr dhe mbesa të cilët sot jetojnë në Prishtinë e në diaspore (Francë, Gjermani,SHBA,Angli)
Këtu duhet theksuar patjetër emrin e Hashim Hajdinit (djali i vëllaut të Zenelit-Hajvazit) i cili u dallua në luftën e Kosovës duke dëshmuar edhe një herë se rrjedh nga një familje e madhe me traditë atëdhedashurie.
Hashimi luftoi në Fushë Kosovë deri në frymëne tij të fundit kundër hordhive policore dhe paramilitare serbe te cilët e kishin sulmuar në shtëpinë e tij me një makineri të paparë luftarake. Sipas dëshmitarëve këtu kishin gjetur vdekjen mbi dhjetë policë dhe paramilitarë serb, ndërsa perveq Hashimit këtu mbeten të vdekur edhe dy prindërit e tij Hajvazi dhe Gjyla.
Permendorja e Hashim Hajdinit sod eshte e vendosur para kuvendit komunal te Fushe Kosoves .
Zenel Hajdini u varros ne Fshatin e tij te lindjes ne Tupallë ku edhe sod e kesaj dite perkujtohet vepra e tij nga banoret lokale dhe nga nxensit e shkolles fillore qe mban emrin e tij qdo 7 mars.
Dita e shkolles fillore ,,Zenel Hajdini » shenohet me 24 maj per hir te ditlindjes se Zenel Hajdinit
POEZI
T’U KËNDOJMË HERONJVE
Ata që kanë rënë për lirinë tonë
I madh dhe i vogël le t’i kujtojnë
Ata që e flijuan jetën për liri
Për ne ishin shpëtim-krenari
Më 7 mars ‘42 në kodër të Gazdarit
U vra Zeneli nga dora e barbarit
Ata që e donin, u dhimbsej vërtet
Tinzarët e qanin me lotë përpjet
Ashtu i vrarë tri ditë në borë qendroj
Që ta marrin kufomën armiku s’ lejoj
S’lejonin kriminelët për ta marrë
Se vetë pas shpine atë e kishin vrarë
Ditën e 10 marsit u mblodh farë e fis
Që ta varrosin Zenelin, trimin e lirisë
Oj nëna Zarife, oj nënë kreshnike
Lumja ti e lumja Zenelin që e rrite
Nga prapashpina një jetë ishte sos
Në Tupallën heroike ai u varros
Varri i tij ka një simbolikë-porosi
Që të mos harrohej kurr gjaku i tij
Poezi e shkruar nga Florie NAMANI
Vijon kenga për Heroin e Familjes – Hashim Hajdini i rënë gjat luftimeve në vitin 1999
Na ndiqni në Facebook
Bëhuni fans të REDAKSISË Medvegja
