Archives de catégorie : Monografi

23-VJETORIT i VDEKJES DHE 34-VJETORI i ATENTATIT ndaj ATDHETARIT, Din EGRIU

24/04/2015 tupalla Laisser un commentaire

Asllan Dibrani,ibrahim egriu,Shaban Abazi, Makfire CANOLLI,kosova lindore , Lugina e presheves, zenel Hajdini, florim rushiti,adem Jashari,Brahim Salihu CURRI ,xhim xhema,Ramadan Xhema,Poezi,hijet që teatronin,armiku ,kosova ,medvegja ,presheva ,shqiperia etnike,UçK,Uçpmb,ilirida,adem jashari,skënder beu, nën tereza,Medvegja Redaksia, tupalla.com,sanxhaku i nishit,kultur ,sport,politikë, luftë,paqe,pajtim, korrupcion , gjygje,shkollë,arsim,profesion,shkencë,art,parlament,avokat,presidentja,Pacolli,femi Beha,PD medvegje, PVD Medvegjë. Kosova Lindore, Ligina e presheves,riza Halimit,Sadri Ramabaja,Rrapi i jetës sime, Gallap-Gollaku, Zahide Marije Ukaj-Malësorja medvegjase,Smail Morina-Ballisti ,ortodokset shqipetar Maqedoni,Beogradi,sport boks ,Agim Tahiraj ,Aziz salihu, Samir Salihu,Tupalla.shpernhulja e shqipetarve 1999,poezia e javës,Ali Hajdini,Sanxhaku i Nishit,Filmi , Kosovë, shqiponjë e robëruar,Jusuf Gërvalla, Sofra Medvegjase,Shqiptare,shoqata Medvegja,Din EGRIU Atentat — **Anifet dhe Din Egriu**

NE SHENJE TE 23-VJETORIT TE VDEKJES DHE 34-VJETORIT TE ATENTATIT TE ATDHETARIT, Din EGRIU

Më 24 prill 2015 mbushen 23 vjet nga dita kur pushoi së rrahuri zemra e atdhetarit të palodhur i Komunitetit të shqiptarëve në SHBA, apo siç e quanin i madh e i vogël – Daja Din, zemra e babait, vëllait dhe xhaxhait tonë, Din Egriu. Në këtë muaj mbushen 15 vjet nga vdekja e nënës, motrës dhe kunatës sonë – Anifet Egriu. Kurse, më 27 prill 2015, mbushen plot 34 vjet nga dita kur UDB-ja fashiste serbosllave organizoi atentat ndaj aktivistit te palodhur të çështjes së pazgjidhur kombëtare, Din Egriut

Meqë ky përvjetor përputhet edhe me përvjetorin e vdekjes së aktorit kryesor të filmit ”Kosovë, shqiponjë e robëruar”-Din Egriu, kemi obligim moral që të shkruajme ca fjlalë për ate aktor e atdhetar të palodhshëm dibran, i cili me tërë qenien veproi dhe dhe sakrifikoi gjithëçka për komb, për atdhe e për Kosovë ishte dhe Din Egriu, apo siç e quanin bashkëkombasit tanë në Amerikë e gjetkë -Daja Din. Reshat Sahitaj.

Me 27 prill 2015, mbushen plot 34 vjet nga dita kur U D B-ja fashiste serbo-sllave organizoi atentat ndaj aktivstit te palodhur të çeshtjes së pazgjidhur kombëtare, Din Egriut.

Ishte mbrëmje e ditës së shtunë. Si zakonisht Dini rrinte vonë në zyrën e tij në Brooclyn, të cilën e kish furnizuar me literaturë kombëtare e gazeta të ndaluara ne ato vite nga sistemi diktatorial jugosllav. Rreth orës 21 e 30 min. pas disa telefonatve të bëra në çdo çast, kuptova se diç s’ishte ne rregull, ndaj me vrap shkova në zyrë, qe gjindej rreth 200 m. larg banesës sonë. O Zot, o Zot, ç’me pa:

-Dera e zyres ishte e hapur, kurse në dysheme i larë krejt gjakë gjindej i shtrirë bashkëshorti im i shtrenjtë-Dini. Ishte pa frymë, s’lëviste fare dhe s’jepte shenja jete. Në murë qëndronte lëvarur receptori i telefonit dhe aty kuptova se Dini s’ka mund të telefonojë. Së pari kërkova ndihmen e shpejtë, mandej u telefonova djemve: Naxhiut e Naimit që të vijnë në ndihmë, rrëfeu bashkëshortja e Dinit-Anifetja e ndjerë.

Pas dy muaj qëndrimi në spital, mesuam nga goja e Dinit se, mbrëmjen e 27 prillit, tri veta të maskuar e me shufra hekuri e kanë qëlluar, duke brohoritë në gjuhën e tyre:

-Ja ku e ke Kosovën Republikë!

Për këto punë Dini s’kishte frikë,

kur iu kërcnuan jetën me ia fikë,

me këmbëngulje ai kërkonte,

të bëhet Kosova Republikë ! -XH. Isufi

Pas atentatit, Sigurimi Shtetror Federal Amerikan (F B I), e mori në mbështetje.

Pra, më 24 prill ’92 vdiq Din Egriu, ndërsa, më 30 prill, trupi i tij u varros me nderime në vendlindjen e tij të dashur, në Dibrën e Madhe të Kosovës. Vdiq atje ku i deshte shpirti në Shqipëri, me fjalët e fundit në gojë: Kosooovë! Gjashtë ditë rrjesht, Ambasada serbo – sllave s’ lejonte që arkivoli i tij të dërgohet në vendlindje e të kryhej në mënyrë sa më madhështore, ashtu siç e meritonte ceremonia e varrimit. Mirëpo, falë përfaqësisë diplomatike amerikane dhe me urdhërin e saj, u vendos që nëpër vendkalimin kufitar të Bllacës, në afërsi të Dibrës, të kalojë kufoma e të ndjerit e të varroset në vendlindje.

Dini, edhe i vdekur qe tmerr për shovinistët sllavë. Vdekja e Dajës Din,siç e thërrisnin u prit dhe indinjim të thellë nga të gjithë dibranët. I madh e i vogël dëshironin të merrnin pjesë gjatë homazheve të varrimit.Mirëpo,që të pengohet cermonia e varrimit, pushtetarët maqedono mëdhenj përgatitën skenar se gjoja për shkak të trazirave që kishin ndodhur në Dibër, dy javë para vdekjes së Dinit, në mes qytetarëve dibranë dhe policisë, në të cilën përleshje u lënduan 8 policë, ndërsa njërit prej tyre iu dha flaka,u dog j dhe u lëndua rëndë. Pra, ky qe shkaku kryesor i pushtet mbajtësve maqedonomëdhenj që pengonin ceremoninë e varrimit. Ata ishin të sigurtë se tërë homazhi i varrimit do të shndërrohej në protestë masovike të dibranëve, ndaj urdhëruan që, arkivoli i të ndjerit të mos lëshohej këndej kufirit para ora 20 i natës, ndërsa, në ora 21 e 30 min. nisi arkivoli në drejtim të varrezave dibrane. Në ato çaste, disa riga shiu filluan të pikojnë mbi fëtyrën e tij.

Edhe qielli vajton për Dinin tonë bujar e të përvuajtur !-Thanë disa dibranë. Edhe pse varrimi u krye natën në të errët. Edhe pse shumica e qytetarëve s’dinin se do të kryhej natën varrimi, ashtu nëpër terr, përmes dritave të automobilëve, iu dha përshëndetja e fundit dhe u ndanë përgjithmonë shumë të afërm, miq, shokë e dashamirë nga Dibra, Shqipëria e Kosova. Personifikim Për herë të fundit vërejtëm fëtyrën e tij të çelur, aq të bukur me buzën pak në gaz, sikur deshte të na thonte: -Që nga viti `81, njëmbëdhjetë vjet flejta në dysheme, pa dyshek e jastëk, ashtu siç flejnë të burgosurit shqiptarë në kazamatet serbo-sllave.Në po tënjetjtin vit të shpërthimit të demonstratave gjithëpopullore në Kosovë, U D B-eja famkeqe,përmes agjentëve tësaj, me shufra hekuri organizoi asgjasimin tim. Pas 24 orësh gjakderdhjeje, alivinosjeje dhe dy muaj i shtrirë në spital, përsëri mbeta gjallë dhe, në çastin kur duhej të jap shpirt, iu drejtova atij që deshi të më merr jetën: -S’ vdes pa u bërë Kosova Republikë !

-Emblemet e mia të punuara prej metali, me mbishkrimin: -Kosova Republikë u shpërndanë anë e kand botës dhe gjëndeshin në duart e protestuesve.Flamujt jugosllav më shkaktonin alergji dhe, sa herë që më jepej rasti, i djegia së bashku me bashkëshorten time, Anifetin. Andaj, gjithmonë na trajtonin armiq të përbetuar të Ish Jugodslla visë.Treta gjithçka pata për çështjen madhore kombëtare. Ndërroi jetë në Tiranë, tek te afermit e tij, me fjalët e fundit në gojë: -Veprova me perkushtim, pa u lodhur për Kosovë, për Atdhe e për komb! Ky qe një odise i shkurtër i përjetimeve dhe vuajtjeve të luftëtarit për lirinë e popullit të vet, që ia dedikuam me rastin e 23-vjetorit të vdekjes së babait, vëllait, xhaxhait dhe kunatit tonë -Din Egriu. E përkujtojmë me pietet e lotë akoma të patharë, djemtë e vajzat:-Naimi, Emini, Diana e Dhurata, mbesa Iliriana, vëllezërit e motrat: -Nushi, Ibrahimi, Nezverja nga Dibra, SH B A dhe Suedia.

Shkruan: Munir Dovolani,babai i Yllit te vallezimit ne SH B A, Driton Dovolanit, alias Tony.

Ne, një grup shokësh nga SH B A, me pietet përkujtojnë Përvjetorin e vdekjes së atdhetarit-Din Egriu: Kaluan 15 dhjet vjet pa Dajën Din, siç e thërrisnim të gjithë në mërgim, Din Egriun nga Dibra e Madhe e Kosovës, siç na thoshte ai, pa të cilin s’mund të mendohej të organizohej demonstratë, grevë urie, peticion apo ndonjë manifestim tjetër fare pa prezencën e tij. Ashtu të stërvuajtur, të djegur e të përvëluar, të krusur, por kurrë të nënshtruar, mund ta takojshe në të gjitha metropolet e Amerikës dhe të Evropës duke brohoritë e trokitë në çdo institucion politik e diplomatik për të drejtat dhe çlirimin e gjithe popullit shqiptar.

Ne, të gjithë kurbetçarët e përkujtojmë dhe parafytyrojmë gjthmonë Dajën Din, atë burr 58 vjeçar, që asnjëherë s’ i pushuan këmbët edhe në vitet më të vështira të pleqërisë, me shëndet shumë të ligë e të tretur në mërgim, veçanërisht, pas atentatit që në zyrën e tij, në prill të vitit 1981, ia bëri UDB-eja cetnike sebro-sllave. Ashtu i sakatosur marshonte sa herë që e lypte nevoja rrugëve të botës, posaçërisht në rrugën 47 -të Nju Jorkut, para O K B-së, të cilin nga gjithë ajo masë e madhe demonstruesish mund ta dalloje llehtë, sepse, si zakonisht në çdo demonstratë i shoqëruar nga bashke shortja e tij, z-nja Anifet, Shote Galica e Dibres, mbanin plisa të bardhë si bora dhe Flamujt kombëtar mbi krah. Poashtu, prej së largu mund ta vëreje fëtyrën e tij të rrudhur palë – palë, që simbolizonte hartën e coptuar të popullit tonë, i cili, si pjesëtar i këtij populli përjetoi të njëjtin fat.

Aq shumë rrudha i ishin formuar në fëtyrë, sa dhe vetë Bashkësitë që i kemi, si brenda trojeve shqiptare, gjithashtu edhe të shpërndara nëpër botë. Predikimi i Dajës Din ishte shumë i bindshëm e modest: – vetëm ta shoh Kosovën të lirë, të pavarur e të bashkuar me të gjitha trojet shqiptare! Shtëpia e Dajës Din ishte konak dhe odë pritjeje për të gjithë shqiptarët. Ajo, me fotografitë e patriotëve të Rilindjes sonë kombëtare e të heronjëve të rënë për liri, u shndërrua në Muze të kombit. Çdo pjesë e hapsirës së shtëpisë që jetonte Daja Din ishte stolisur me shenja e simbole kombëtare.

Në ball të murit ishte vizatuar harta e Shqipërisë me të gjitha trojet etnike, me mbishkrimin-Shqipëria; të cilën aq shumë e deshte dhe gjithmonë na thoshte: -Dua që zemra të më pushojë së rrahuri në Shqipëri dhe, në Dibrën time të më varrosni. Dëshira e Dajës iu plotësua. Plot para 19 vjet, ndërroi jetë atje ku i deshte zemra, në Atdheun e përgjysmuar dhe u varros me nderime, atje ku i deshte shpirti, në Dibrën e tij shumë të dashur e të okupuar që nga viti 1913. Kështu pushoi jeta e një atdhetari e luftëtari të palodhshëm për liri. Ai gjithmonë do jetojë i gjallë në zemrat tona.

Me nderime e respekt e përkujtojnë vëllezërit:Munir dhe Muharem Dovolani -Kenerik, shokët: – Ismail Gjonbalaj, Nazmi Kosova, Baudin Sela, Gjeto Sinishtaj, Ndue Camaj, Haxhi Maqëllara, Bardhyl Pustina,Namik Oruçi, Xheladin Pjeça, Burhan Mela, Sulejman Borova, Lavdërim Cami, Mustafa Vraniqi dhe shumë shokë e miq të tjerë nga Dibra e Madhe, SH B A, Shqiperi, Kosovë e Skandinavi.

NY JORK – SH B A. Me nderime:-Munir Dovolani

Elegji dedikuar Din Egriut

Daja Din, o im vëlla,

kurrë s’kemi me të pa,

gojëmjalt zemër çeliku,

vdekja shpejt ty të fiku.

Vdiq i ri në Shqipëri,

në atdheun amë të tij,

patriot e i pashoq,

fëmijët e shokët i doq.

Gjith’ shqiptarëve keq u ra,

që ai shpejt nga ne u nda,

patriot me besa-besë,

të gjithëve na ka lënë mbresë.

I la pas gruan dhe fëmijët,

ata sot gjënden n’Amerikë,

la dhe vëllaun-Ibrahimin,

që nga Evropa jep informimin.

Daja Din të qofsha falë,

Kosovës zot i ke dalë,

s’kurseve djers’ e pasuri,

për t’ardhmen e brezit të ri.

New Jork, më 28 prill 1993 v.

Shkruar nga bashkatdhetari:

Demir Oboku

Elegji kushtuar Din Egriut

Shqiptar kur humbesh
e rrugën s’e din,

mos u brengos shum’

se t’tregojn’ veprat e Bacës Din !
Në Dibrën e bukur të coptuar,

nuk u lodh duke punuar,
që shqiptarët të bashkohen,
nga robëria të çlirohen.
Për këto punë s’kishte frikë,

kur iu kërcnuan jetën me ia fikë,
me këmbëngulje ai kërkonte,
të jet Kosova Republikë !
Kështu menduan se ai ndalet,

për atdheun kur të folet,
por nuk ndalet ai që jep besë,

n’ Nyjork mësyn dyert e O K B-së.

Këtu shqiptarët prezentonte,

t’drejta t’plota për ta kërkonte,

për shqiptarët të vendosin,

të mos i shtypin e sakatosin.

Të na kthehen trojet tona,

kështu ta ndreq fajin Evropa,
Baca Din për kët’ trimëri,
do të hysh në histori !
Atje tej, n’Amerikën e largët,

me avull e tymë pa mbarim

përvëloi si dielli i Mesdheut

zemra e pariotit Abedin.

Sundsvall-Suedi

Xhezide Isufi-arsimtare nga Mitrovica e Kosovës

Shkruan , Ibrahim EGRIU

Monografi

Në 8-vjetorin e vdekjes së pishtares të arsimit në Ohër, Melika Riveni

06/04/2015 tupalla

Në 8-vjetorin e vdekjes së pishtares të arsimit,Melika Riveni, mësueses së parë shqiptare ne Ohër 1945

Më 6 prill 2015, mbushen plot 8 vjet kur në moshën 81-vjecare pushoi së rrahuri zemra e madhe e një mësueseje të dashur për të gjitha gjeneratat e ishnxënësve të tetëvjeÇares në Ohër të Iliridës. Melika Riveni, me personalitetin dhe autoritetin e saj, mbolli tek nxenesit ndjenjën e atdhedashurisë. Ajo, mbajti mbi supet e saj barrën më të madhe të mësimit shqip në Ohër, duke u mbështetur edhe nga mësuesit e nderuar patriot: Petrit Agolli e Abdulqerimm Sahiti.

Ibrahim Egriu, jusuf Gervalla,,Poezi,hijet që teatronin, armiku ,kosova ,medvegja ,presheva ,shqiperia etnike,UçK,Uçpmb,ilirida,adem jashari,skënder beu, nën tereza,medvegja Redaksia, tupalla.com,dibra ,ohri,shqiperi, Albanie,kosova Lindore — Djali i mësueses, Melika Riveni, që është nipi i Iljaz Pashë Dibrës, Dr. Namik Riveni dhe dy bijat: Mirela, e cila magjistroi ne Suedi dhe Laura me përgatitije siperore, duke bërë Homazhe pranë Bustit te Kryetarit te Pare të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit

Melika Riveni, mësuesja e parë shqiptare, duke filluar nga viti 1945, në Ohër, është emër që do të mbetet përgjithmonë i shënuar me shkronja të arta në historinë e arsimit dhe të edukimit të brezave të shumtë shqiptarë në Ohër. Ate, qytetarët shqiptarë, jorastësisht e quajtën, SEVASTIJA E OHRIT, e lindur, më 1926 dhe që në moshën 19-vjeÇare e mori Ditarin në dorë dhe tërë jetën ia kushtoi edukimit dhe arsimimit në gjuhën tonë të bukur e të ëmbë shqipe, siÇ thoshte-Naimi.

S’mundem të anashkaloj vizitën e saj, këtu në Suedi, në maj të vitit 1986, pra 28 vjet më parë. Ajo, porsa hyri në banesë dhe vërejti Fotot e heronjve : Jusuf Gervalla, Kadri Zeka, Bardhosht Gervalla, Flamurin kombëtar, u përul pranë dhe me lotë në sy e puthi me plot krenari, me fjalët:-Liri, sa e shtrenjte je ! Atëherë, ne të gjithë të pranishmit mësuam se sa atdhetare ishte pishtarja e arsimit, Melika Riveni.

Asllan Dibrani,ibrahim egriu,Shaban Abazi, Makfire CANOLLI,kosova lindore , Lugina e presheves, zenel ahjdini, florim rushiti,adem Jashari, Poezi,hijet që teatronin, armiku ,kosova ,medvegja ,presheva ,shqiperia etnike,UçK,Uçpmb,ilirida,adem jashari,skënder beu, nën tereza,Medvegja Redaksia, tupalla.com,sanxhaku i nishit

Hapja e shkollës shqipe në Ohër, në fund të gjysëmshekullit tëkaluar, mbase do të ngecte po të mos ishin pishtarët e parë të arsimit shqip, në mesin e të cilëve ishte edhe Zonja e nderuar, Melika Riveni; e cila ndërroi jetë në moshën 81-vjeÇare dhe u varros me nderime të mëdha në varrezat e qytetit në Ohër. Duke e kujtuar këte mësuese të nderuar, në Nekrologun që ia dedikoi ishnxënësi dhe kolegu i tij, në mes tjerash tha se ajo ishte nje rreze drite që shkelqente në Ohër. Figura e saj do të mbete ndër kujtimet më shmbullore dhe të paharruara.

Jemi mirënjohës për gjithë ate që bëri ajo për trojet tona në sferën e edukimit e të arsimimit.

I nderuar qoftë kujtimi për këtë figurë madhore të arsimit shqip në Ohër dhe dheu i Iliridës i qoftë i lehtë!

Lavdi veprës së saj !

për Medvegja REDAKSIA

Me nderime, Ibrahim Egriu, Suedi, më 6 prill 2015

KULTURË, Monografi

Biografia kush është Asllan DIBRANI

29/03/2015 tupalla 16 commentaires

Asllan Dibrani – Biografia

Malësinë e Gollakut, për nga peizazhet, malet, thyerjet , lartësitë e pyjeve dhe regjioni hynë në rangun e bukurive të natyrës me pamje mahnitëse. Edhe përkundër rrethanave të pafavorshme për të jetuar atje, braktisja e banorëve e ka bërë të veten, nga e cila shumë vendbanime janë shpopullzuar, pas furtunave dhe përndjekjeve të vazhdueshme nga pushtuesit sllav në shekujt e fundit. Ajo anë , fatkeqësisht u harruar edhe nga pushtet e ma vonshme, po edhe të këtyre aktuale!
Malësia e Gollakut – krahinë kjo që shtrihet në pjesën verilindore të Republikës së Kosovës , shënon vijën kufitare me shtetin e Serbisë fqinje . Territori gjeografik i kësaj Malësie , administrohet nga këto komuna: Prishtina, Podujeva, Novobërda, Kamenica, Bujanoci, Vraja dhe Medvegja .
Që nga mbirjet e para të popullit autokton shqiptarë mbi këto troje etnike , kjo Malësi ka shërbyer nëpër shekuj si beden i gjallë , në mbrojtje të kësaj popullate nga luftërat, sulmuesit dhe armiqtë e shumtë, që pareshtur iu vërsulen këtyre anëve me popullatë ma bujare , me një popullatë ma besnike e sinqertë dhe trime .Armiqtë përmes të cilave synonin grabitjen e tokave shqiptare , plaçkitjet dhe masakrat e përgjakshme mbi këtë popullatë të pafajshme dhe të pambrojtur gjithë herë kanë pësuar humbje! Malësorët e Gollakut , qëndruan dhe rezistuan me stoicizëm të pa parë në histori , por kurrë nuk ia kthyen shpinën kësaj Malësie legjendare dhe heroike. Ata jetuan dhe mbijetuan nën kushtet më të rënda për ekzistencë, por asnjëherë nuk u zhgënjyen dhe nuk u gjunjëzuan para okupatorëve , plaçkitësve, grabitqarëve dhe kasapëve të etur për thithje të gjakut shqiptarë!
Në këtë krahinë kanë lindur , janë rritur dhe kanë vepruar shumë talent , krijues,interpretë , humoristë , instrumentistë popullor , të cilët në amfiteatrin popullor të odave , gazmendeve , ahengjeve dhe tubimeve të ndryshme popullore , kanë shënuar deri në piedestal artin e krijuar nga shpirti i popullit , i cili në historinë e kulturës sonë kombëtare do të jetë një thesar i çmuar për shumë breza që do të vijnë në vazhdimësi.

Asllan Dibrani

Njëri nga këta krijues është edhe Asllan Dibrani krijues, publicist, poet , piktor dhe shkrimtar . Ka lindur në fshatin Dabishec, një fshat i cili shtrihet në vargmalet e malësisë së Gollakut, në bukuritë piktoreske të një natyre shumë të pasur, me një histori të veçantë ku përkufizohet me Serbinë e sotshme dhe që ka pasur luftëra të shpeshta me pushtuesin sllav. Në luftën e dytë botërore me një rezistencë të paparë, krisi pushka e parë në Dabishec për shtetet e Ballkanit kundër fashizmit gjerman dhe mercenarëve serbë që sulmuan fshatin për të kaluar me forcat e veta në brendësinë e Kosovës për të vazhduar pushtimin edhe në shtetet tjera, ( e jo siç falsifikohet historia nga historian serbë që pushka e parë kundër fashizmit ka krisur në Serbi ). Aty mbetën të vrarë mbi 27 gjerman dhe shumë mercenar serbë me ç’rast, si hakmarrje pas një jave që erdhën forcat nga Berlini u dogj fshati në tërësi, pos tri shtëpi shpëtuan,ndërsa në luftën e fundit nuk mbeti pa u djegur as një shtëpi. Asllani si fëmijë ishte i frymëzuar nga gjyshja e vetë duke i treguar mbi të kaluarën e fshatit të djegur në tërësi pastaj gërshetimin e ngjyrave fillimisht e filloj si piktorë qysh në moshën fëmijërore, pastaj edhe me poezitë fëmijërore qe ju publikuan në muret e shkollës dhe gazeta Pionieri. Ishte ndër të parët në manifestime të datave historike në programe dramatike recitale etj .
-Rrjedh nga një familje bujare dhe patriotike, babai i tij ishte një skalitës guri artistik, duke i skalitur dhe i gdhendur gurët në stilin artistik ishte i njohur dhe shumë i kërkuar… Ai ishte një mjeshtër i hollë qe shpesh ndërtonte edhe gjëra artistike nga druri. Shkollën fillore Asllani e kreu në fshatin e lindjes, kurse shkollën e mesme e kreu ne Prishtinë, ku gjithashtu studioi në Universitetin e Kosovës në Prishtinë në Fakultetin Filozofik drejtimi, “Gjuhë dhe Letërsi Shqipe”. Si student ra ne lidhje me grupe intelektualësh dhe studentesh me karakter politik, për ndryshimin dhe rrënimin e sistemit jugosllav. U arrestua për shkaqe të aktiviteteve politike si student nga UBD-ja jugosllave në vitin 1984 dhe u dënua me 10 vjet burg.

Me pikturë është marrë qysh nga bankat e shkollës fillore, por gjatë qëndrimit në burgun e Nishit, nuk e la anash artin por përkundrazi e ushtroj dhe e përvetësoi edhe ma tepër me shokët e burgut siç ishin Gursel Sylejmani, ish student i Akademisë se Arteve në Shkup, sot i ndjerë i cili ra heroikisht në luftën e Kosovës në Jezercë të Ferizajt nën petkun e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, duke e mbrojtur atdheun. Në burgun e Nishit gjithashtu në fushën e artit ishin të njohur edhe Majë Syla,Martin Çuni, Hydajet, Hyseni Kadri Llugaliu dhe Musli Kusumi. Punimet e artit ju murrën në burgun e Nishit nga organet e burgut dhe nuk mundën ta shohin dritën as një herë, pos disa kartolinave dhe disa letra që i ka ruajtur deri në ditët e sotme .Shkrimet dhe poezitë që ishin të realizuara përmes letrave në korrespondencë me familjen e vetë në atë periudhë ishin lloj të kartolinave të pikturuara vet, nga e cila nuk munden ta hetojnë se Asllan Dibrani i kishte bërë vet, por u konsideronin si të blera dhe i kanë shpëtuar asgjësimit nga organet e burgut. Pas daljes nga burgu ishte i përcjellë dhe i detyruar, një kohë te gjatë të lajmërohet në organet e ish shtetit jugosllav me qellim që ta kenë në mbikëqyrje.

nga e majta , Berat Luzha,Asllan Dibrani dhe Hydajet Hyseni

Nga izolimi dhe presionet qe iu bëheshin nga UDB-ja jugosllave, familjes së tij dhe këtij personalisht u detyrua të emigroi në Gjermani në shtatorin e vitit 1993, si shumë emigrant të tjerë. Pasi erdhi në Gjermani filloi menjëherë aktivitetin për çështjen kombëtare gjithherë ,ku e kërkoj nevoja.
Është një njeri shume dimensional dhe i pa krahasueshëm i njohur si biznesmen, intelektual, krijues, publicist , poet, humanitar, piktor dhe është anëtar i kryesisë së „Lidhjes së Shkrimtarëve Artistëve dje krijuesve Shqiptarë në Gjermani“ . U marrë me shkrime,me theks te veçantë me publicistikë, ku ka shumë shkrime që i takojnë gjendjes aktuale të popullit shqiptar,me aktrim ka luajtur rolin e Adem Jasharit disa herë, njëkohësisht me pikturë, që ka hapur ekspozita të përbashkëta me piktor gjerman dhe ekspozita personale. Ai ka themeluar „Qendrën Kulturore Shqiptare në Shtuttgart“, ka themeluar shoqërinë kulturore artistike „Dardania“, dhe është në formim e sipër të shoqatës së piktorëve shqiptarë në Gjermani.

Në periudha të ndryshme ishte i anëtare i kryesisë së “Bashkësisë Shqiptare në Gjermani”, me Martin Çunin ,, Ali Latifin , Shemsi Reçicen etj.

Humanistet , Asllan Dibrani në mes ,me shokët

Ishte anëtar i Bashkimit të Intelektualëve për Gjermani në kohën e luftës me çka kontribuoj në fushën e kulturës. U mor me aktivitete të ndryshme të kulturës dhe të artit, themeloj edhe Bashkësinë Shqiptare për Baden-Württemberg në Stuttgart. Që 13 vjet posedon një firmë transporti „Dibranin Transport“ për Kosovë, Shqipëri dhe Maqedoni. Është i njohur në fushën humanitarë me ç’raste ka ndihmuar disa herë familjet të rrezikuara në Kosovë, ka ndihmuar “Shtëpinë e pleqve në Prishtinë”, “Fëmijët jetim pa prindër”, “Spitalin emergjencës në Prishtinë “, Shtëpinë e shëndetit në Shtimje, një familje në Llabian të Gjilanit që me iniciativën e tij iu ndërtua shtëpia që ishte në një skajshmëri të varfërisë e njohur edhe përmes mediave në Kosovë etj, Shkollën e të verbërve në Pejë, etj. “Firma Dibrani Transport” bashkëpunon edhe me organizata humanitare gjermane, si me Karitasin dhe organizata të tjera humanitare. Ky ka ndihmuar edhe shtëpinë e jetimores dhe fëmijëve me te meta fizike në Prizren nga e cila mjet i ka pranuar Remzije Krasniqi , drejtoreshë e këtij asociacioni në Kosovë, ka ndihmuar edhe disa skamnor në Shqipëri .

Riaktivizimin si piktor e bëri në vitin 1993/ 94/ 95 në qytetin e Bodensees, sidomos në sezonat verore, me që janë pika turistike siç është qyteti Mersburg, Lindau, Konstanz dhe Friedrichshafen, punonte portrete dhe punime murore sipas porosisë. Punon në realizëm në stile të ndryshme në vaj, akuarel, grafikë, pastele por edhe në drugdhendje. Një punim i tij gjendet në Muzeun e Shkodrës, Shqipëri, portreti i heroinës Maria Shllakut. Punon edhe në karikatura sidomos në karikatura me karakter politik .
-Si ëndërr dhe aktivitet të veçante aktual ka themelimin e një “Shoqate të piktorëve shqiptarë në Gjermani dhe ma gjerë, ku që 18 vite me aktivitete të herëpashershme me biseda, takime, thirrje, konsulta, sot i ka rreth vetes 30 piktorë të ndryshëm ne Gjermani,Austri,Holandë,Belgjikë, Zvicër etj , që pritet idenë e tij për ta bërë realitet.
Një shoqatë, e cila është shumë e domosdoshme të veproj dhe ta bashkojë artin e brushave të tyre në Gjermani,por edhe me gjerë.

Asllani nga e djathta ,me kolegët piktor

– Si gazetar është nder gazetarët ma të spikatur ma real dhe ma i guximshëm .Me të madh shpalos të metat e shoqërisë shqiptare në rrafshin kombëtar. Me poezi artikuj publicistik , reportazhe dhe publikime tjera është nder krijuesit ma të publikuar në mediat shqiptare qe bashkëpunon me të gjitha mediat si gazeta të përditshme siç janë .

nga e majta ,Asllan Bibrani gazetar, Albin Kurti — nga e majta ,Asllan Dibrani gazetar, Albin Kurti

Gazeta Republika, Gazeta Dielli në Amerikë, Tribuna , Zeri ditor , Bota sot , Revita shqiptaqri , Revista -Drini ,Zemra shqiptare,Ballkani, Shqipëria ,Iliria pres, Prishtinapres ,Presheva jonë,Telegraf ,Lajm,Floripres,Tiranaobserver, gazeta Standard tani ka filluar te shkruaj edhe për REDAKSIN Medvegja duke ju dal në ndihëm vëllezerve më të rrezikuar në trojet Shqiptare.Ka disa libra në përgatitje për botim.

Medvegja REDAKSIA në bashkëpunim me portalin www.tupalla.com do të publikoj per lexuesit në vazhdimesi shkrime të guximshme dhe me vlera kombëtare nga Asllan Dibrani
Na ndiqni në Facebook

Bëhuni fans të REDAKSISË Medvegja

Monografi

Figura e Adem Jasharit ne Histori

12/03/2015 tupalla

Historia e Kosovës në suazat kombëtare shqiptare qdoherë në të gjitha etapat (periudhat) historike dhe në qasjen kronologjike ka proklamuar personalitete determinuese mbi rrjedhat dhe gjendjen e shtetit të Kosovës dhe kombit shqiptarë. Historia , populli dhe shteti ynë duhet të jemi plotë krenarë , sublim , priveligjues por edhe në të njejtën obligues per të nderuar , respektuar , elaboruar , dhe të kemi në mendjet dhe rikujtesën tonë ; sakrifikicën , heroizmin , trimërinë e të gjithë të rënëve për lirinë , çlirimin dhe Pavarësinë e Kosovës , dhe për personalitetin në fjalë ; të madhin , eposin e lirisë , figuren emblematike të luftës dhe çlirimit të Kosovës , kolosin e lirisë , komandantin legjendarë Adem Jashari . Përherë figurë dhe personalitetë mbi shtetin e pavarurë të Kosovës dhe qytetarët e saj do të jeni ju komandant legjendarë Adem Jashari .

Shkruan për Medvegja REDAKSIA, Bashkim SADIKU

Histori, Monografi

Hashim HAJDINI – Dëshmor i kombit Familja Hajdini nga Tupalla e Medvegjes luftoj përherë për lirin e Kosovës dhe trojeve tona

10/03/2015 tupalla Un commentaire

HASHIM HAJDINI (1949 – 1999)

Hashim Hajdini u lind më 5 korrik te vitit 1949 në Prishtine, në rrugën e Velushes. Ishte djali i vetëm nga pesë fëmijët e Hajvaz Hajdinit (vëllau i heroit të popullit Zenel Hajdini). U rrit dhe u edukua në mjedise të ndryshme ku kishte lëvizur familja e tij. Mësimet e para i mori në Lebane (afër Leskovcit) pastaj në Gjilan e në Fushë Kosovë. Shkollën e mesme e kreu në Kastriot (Obiliq). Shërbimin ushtarak e kishte kryer në Beograd ku kishte marrur disa dekorata për rezultate të shkëlqyera nê shenjtari. Pas kryerjes së shërbimit ushtarak nuk gjeti punê në vendlindje dhe duke parë se perspektiva e rinisë kosovare ishte e zymt migroi në Gjermani. Atje kishte rënë në kontakt me vëllëzërit Gërvalla dhe ishte inkuadruar në lëvizjen ilegale për sensibilizimin e opinionit europian për qështjen e paszgjidhur të shqiptarëve të mbetur nën Federatën Jugosllave. Pas disa vite qëndrimi në Gjermani me iniciativën e të atit u kthye në vendlindje. Punonte në KEK ndërsa jetonte me familje në Fushë Kosovê. Pas riokupimit serb të Kosovës në vitin 1990 at e larguan nga puna. Këtu filloi edhe më intensivisht të veproi në bashkëpunim me këshillat e sindikatave dhe aktivistëve në Fushë Kosovë. Shtëpinë e vet ua kishte lënë në disponim të rinjëve shqiptar që të ushtronin aktivitetin e tyre kulturor, arsimor e kombëtar. Lufta e vitit 1998/99 Hashimin nuk e zuri të papërgaditur.Tani më ai kishte vendosur të mos lëviz nga shtêpia dhe ta mbrojë ate deri në frymën e tij të fundit. Në shtëpi mbante edhe bashkëshorten e fëmijët dhe dy prindërit Gjylen dhe Hajvazin (i paralizuar – ish pjestar i luftës së 41/45, i plagosur në luftë dhe i sëmurë nga tifoja) të cilin prej shtatë vitesh e shëronte me kujdesin më të madh. Hashimin e karakterizonte njê qëndrim i urtë, i vendosur, modest, fjalë-pak i dashur dhe i respektuar në familje dhe në rrethin ku jetonte.

Me fillimin e bombardimeve të NATO-s me 24 mars 1999, dhuna serbe u intensifikua deri në atë shkallë sa nuk kurseheshim më as fêmijët e as tê moshuarit. Vritej e digjej gjithqka që ishte shqiptare. Fushë Kosova u mbulua në tym e flakë. Kêtu ndodhte tragjedia. Më 26 mars me iniciativën e motrave, fëmijët dhe bashkêshortja e Hashimit u larguan për në Prishtinë. Hashimi ishte gjakftoht, i qetë dhe i vendosur të mos largohej nga shtêpia. Përkundër lutjes së motrave ai nuk ndërroi mendje.. Nê mbrëmjen e asaj nate sulmohet shtëpia. Hashimi plagoset në këmbê ndêrsa nënën ia vrasin. Me një pistoletë vranë dy polic serbë të cilëve ua merr armët dhe kështu qëndron tërë natën pranë babait të paralizuar dhe nënës së vrarë. Të nesërmen në mëngjesin e hershëm nëpër flakët e luftës kishin depërtuar nga Prishtina dy motrat e Hashimit ku e gjejnë ate tê plagosur, dhe nënën e vrarë. Tani më ai ishte i armatosur mirë. E lusin që tê largohen bashk me babain ndërsa ai duke qëndruar pranë dritares iu përgjigjet. „A e keni parë se na e vranë nënën, i gjallë nuk dal nga shtëpia“ Kêshtu kishte folur për herê tê fundit Hashim Hajdini. Diku rreth orës 10 të po kësaj dite, shtëpia sulmohet nga gjithë arsenali i ushtrisë dhe policisë serbe. Lufta ishte e përgjakshme dhe e pabarabartë. Sulmi zgjati deri rreth orës 15 kur nga predhat dhe artileria e rënd, shtëpia u bë rrafsh me tokë. Kêshtu ndërroi jetë Hashim Hajdini dhe babai i tij Hajvaz Hajdini. Sipas dëshmitarêve Hashimi kishte luftuar si luan deri në plumbin e tij të fundit duke i shkaktuar dëme të mëdha palës serbe.Tragjedia në familjen Hajdini nuk përfundoi vetëm me këto tri viktima. Atë natë u vra edhe Naim Hajdini 28 vjeçar (djali i axhës së Hashimit) dhe e ëma e tij Zyla. Këtë natë ishin vrarë shumë qytetar të tjerê të Fushë Kosovës nga të cilët më se 40 bashkëvendas të Hashimit të cilët jetonin në Fushë Kosovë. Kêshtu dha jetën Hashim Hajdini për të dêshmuar edhe një herê se u lind dhe u edukua në frymën patriotike në një familje të madhe qfar ishte familja Hajdini nga Tupalla e Medvegjês.

Në shenjë të nderit dhe respektit për vepren e tij heroike, rapsodi popullor i thuri këngë, populli i Kosovës njohu sakrificën e tij prej dëshmori për liri, qytetarët e Fushë Kosovês i ngritën lapidarë. Vepra e tij do të mbetet frymëzim për brezat që sot po e gêzojnë lirinë për të cilën u flijua Hashim Hajdini dhe shumë e shumë dëshmorê e patriotë të tjerë.

Kêtyre brezave iu mbetet në barrë amaneti i këtyre dëshmorëve – Të mos e nëpërkëmbin lirinë e fituar me gjakun e tyre

Asllan Dibrani,ibrahim egriu,Shaban Abazi, Maki,Makfire CANOLLI,kosova lindore , Lugina e presheves, zenel Hajdini, florim rushiti,adem Jashari,Brahim Salihu CURRI ,xhim xhema,Dr.Ramadan Xhema,Poezi,hijet që teatronin,armiku ,kosova ,medvegja ,presheva ,shqiperia etnike,UçK,Uçpmb,ilirida,adem jashari,skënder beu, nën tereza,Medvegja Redaksia, tupalla.com,sanxhaku i nishit,kultur ,sport,politikë, luftë,paqe,pajtim, korrupcion , gjygje,shkollë,arsim,profesion,shkencë,art,parlament,avokat,presidentja,Pacolli,femi Beha,PD medvegje, PVD Medvegjë. Kosova Lindore, Ligina e presheves,riza Halimit,Sadri Ramabaja,Rrapi i jetës sime, Gallap-Gollaku, Zahide Marije Ukaj-Malësorja medvegjase,Ismail Morina-Ballisti ,ortodokset shqipetar ,Ajet DULI,Maqedoni,Beogradi,sport boks ,Agim Tahiraj ,Aziz salihu, Samir Salihu,Tupalla.shpernhulja e shqipetarve 1999,poezia e javës,Ali Hajdini,Sanxhaku i Nishit,Filmi , Kosovë, shqiponjë e robëruar,Jusuf Gërvalla, Sofra Medvegjase,Shqiptare,shoqata Medvegja,Din EGRIU Atentat,Ali Lajçi, Kufiri kosovë Mal i Zi,Historia Shqiptare ,Shperngulja sanxhaku i Nishit Toplica, Zahide Marije UKAJ-Malësorja Medvegjase,1 Maji,Bashkim SADIKU, Bashkimin Kombëtar,internet,rrjetet socjale, LSH në Gjermani me 01.05.2015,Promovim librash në Mërgatës Shqiptare, Poezia e javes, Fshati me roje,xhandarmeri,Lufta e pare botrore,Beteja e Çanakalasë 1915-1916,Tupallë, Tupalla,Sfirca, Kapia, Kufiri,Kumanova,pushke e vjeter , 14 vjetorit të luftës çlirimtare në Kosovën Lindore / OVL e UÇPMB-së , Medvegjë - Pas spastrimit etnik të shqiptarëve - vazhduan edhe prerjet e maleve me përkrahjen e shtetit ,mbi 1000 hektar, Maqedonisë po i rrëshqasin themelet mbi tokat shqiptare, Terrorizmi sllavo-maqedonas mposhtet vetëm me konfederatë ose shkëputje, Marrëveshja e Ohrit ka vdekur, Koco Danaj,Kryetar, Lista për Shqipëri natyrale,do të lulezoj Kumanova, Masakra e Dubravës më e tmerrshmja nga Lufta e Dytë Botërore,Mbahu Loke,operacioni shigjeta, kolonel Ruzhdi SARAMATI, memorial brigada 128 e Uçk-së,Gostrozhup të Hasit, MË MIRË I VRARË E NË GURË LAPIDARI SE SA I VDEKUR PËR SË GJALLI!Ismet Asllani-Prapashtica, Ilir Meta ,Aleksander Vucic,Ballist Morina,Biografia Shaban Abazi, mos blej produkte serbe, Blej shqip Bac u kry, ATJE I KEMI VARRET E TË PARËVE, FTESË ,Partia Demokratike Dega në Medvegjë, Medvegja tani në drejtimin e duhur, S F I R C A Historiku - nga erdhëm ku jetuam, 17 Qershor 1999 - Dita e çlirimit e Komunës së Vushtrrisë ,Faton Hamiti , Medvegja Diskriminimi,Beteja e kosoves 1389 ,Perandoria Osmane 1389 , Turqia 1389,Idriz ajeti feston ditelindjen ,Halim Hyseni, - GJYKATA SPECIALE PRODUKT I FABRIKIMEVE TË SIGURIMIT SHTETËROR SERB,- Shqiptarët duhet t'i thonë jo Gjykatës Speciale,,Kisha e Xhamia, PLATFORMA POLITIKE, Per komb e per Atdhe, leshohet pe,Ibrahim EGRIU, Nazmi Hajredini,Maki Makfire CANOLLI Maqedonci, Ajet DULI,Sadri Ramabaja,Adem Shehu ,Shehi, Muhaxherët,Vushtrria, dita e deshmorëve,pshdk , LDK, PDK , AAK, PD,LS,VV, tahir veliu,shqiperi etnike, presheva , ovl uçpmb , Ovl UçK, Tetovë, shkup, lufta 1998 -1999,Nato,çameria ,Qameria, ilirida, Kërçova, Struga, Dibra, Prizreni, Vlora, Saranda,Bujanoci, Peja, Dugagjini, Tropoja, Bajram CURRI,Ulqini, Plave e Guci,Shkoder,Deti , plazhi Deti Adriatik, Deti Jon, Koroacia, maqedonia, Lugina,beteja e Koshares, Drenica, Lufta ne Kosove, Edi rama, Sali Berisha, Ismail Qemajli, Skender beu,ali Ahmeti.hashim thaqi , Albin Kurti.SHBA, Crans Montana,Batalioni ATLANTIKU,EGRIU, BejiqiRamush,Beiq,nvalidi i luftes , Irfan XHAFERI,Mesuesi i popullit Abdi Begu-Haxhiu, kufiri te Molla e Kuqe,Koço DANAJ , Tahir VELIU, LISTA PËR SHQIPËRI NATYRALE ,LËVIZJA PËR SHQIPËRI TË BASHKUAR,XHULI SPAHIU, ©MAKI M CANOLLI, Abdullah PRAPASHTICA,ALBULENA SALIHU,FEHMI RAMADANI, KONGRESI I MANASTIRIT ,28 NENENTORI , QAMËRI , MEDVEGJË , BUJANOC , PRESHEVË, PLAVË , GUSI,DUL KRASNIQI, MUHARREM SALIHU,DUL KRASNIQI, ILIR META, MIRADIE AVDULLAHI, ZIZE LIZA PEPSHI,MR.QAZIM NAMANI,DR ADIL MUSTAFA,PROF.DR SKENDER KODRA,JIM XHEMA, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu,Njoftim — Busti i heroit Hashim HAJDINI në Fushë Kosovë

ME PAK FJALE (Kushtuar dëshmorit Hashim Hajdini)

T’kam pas thënë njëher or shkau dinak

mos shkel pragun tim pa të thirrë n’konak

mos e mbjell me therra këtë kopësht me lule

do ti vesh ti thembrat gishtat kah i vure

me kulturë Karpatesh, sjellje barbare

s’të ka mbetur vend në këtë tokë bujare

mjaft më kërcnove me top e me zjarr

gropën që më bëre, për ty do t’jetë varr

tregove “trimërinë” me pleq e me plaka

s’ke njohur ti burra, s’ke hyrë ku djeg flaka

me pak fjalë të fola, të thirra me zë

robrinë që më solle nuk e duroi më

lirinë e kërkoi më shumë se një shekull

të bëjë shenjë në ballë, të marr gjak mbi vetull

që t’mos njohin më brezat që vijnë pas

unë vet do të vdes por ty do të vras.

Shkruan për REDAKSIN Medvegja & Tupalla

autori i poezis dhe biografis Ali HAJDINI

Hashim v.gervalla 001 — Hashim Hajdini me Vëllezërit Gërvalla dhe Shokët e idealit

Shtëpija e familjes Hajdini në Tupallë e renovuar nga Familjaret

Medvegja REDAKSIA

Bëhuni pjesë e Faqes në FACEBOOK

Monografi

Heroi i Gjallë ,Ramadan Çilku 92 vjeqar jeton në San-Peterburg

20/02/2015 tupalla Un commentaire

“O ! Atdhe sa më larg që je,

aq me afër mua më ke”.

RAMADAN ÇILKU

(1924)

Nënkolonel ,Ramadan Çilku është i lindur në Dibër të Madhe ,me 5 janar 1924. Katër klasë të shkollës fillore i kreu në gjuhën serbo-kroate. Me 1939 largohet në Itali dhe pas një viti kthehet në Tiranë ku mëson për marangoz. Me 1941,në Dibër punoi si përkthyes në gjuhën italiane dhe i trojeve tona të okupuara. Që atëherë kyçet ne Batallonin vullnetar të Dibrës dhe më pas në Brigadën e katërt shqiptare ,nën komandën e Nexhat Qemal Agollit . dhe Xhafer Kodrës.Ka luftuar në shumë beteja të përgjakshme,duke filluar nga Struga E Veleshta,Kërçovë e Dibër <Rekë, Gostivar,Shkup,Kumanovë,Preshevë e Bujanovce,Medvegj,Kamenicë ,e Sfirce,Vranje,Gjilan,Srem,Zagreb e deri ne Bihaç>

Ai,jo vetëm që ka qenë i plagosur nga granata,por atë e ka përfshi edhe sëmundja e kolerës,ndaj,disa ditë është shëruar në një kishe tek Zagrebi. Me 13 janar 1945, se bashku me Lirie Balishoven marrin pjesë në Kongresin e Dytë të Rinisë së ish Jugosllavisë,mbajtur në Beograd. Rreth përshtypjes nga ai Kongres ai deklaroi:

– Aty, në atë Konferencë kuptova se ne shqiptaret,që luftuam deri në Srem e Kroaci,për çlirimin dhe bashkimin e trojeve tona etnike ishim të zhgënjyer.

– Me urdhrin e Shtabit Suprem të asaj kohe,në dhjetor të vitit 1945, në atë të ftohtë e acar,me braktisen,në qytetin Ribinski,në qendër të Rusisë.

– Me 1946 vazhdon studimet në Fakultetin e Jerosllavles.

– Mandej,transferohet në qytetin Poroskov-Ukraine.

– Me 1948-prishja e mardhënjeve Rusi -Jugosllavi dhe mbyllja e rrugëve për rikthim në vendlindje mbetet në San-Peterburg.

– Me 1950 merre gradën Toger e më vonë gradohet Nënkolonel.
Me 1951,krijon familje,martohet dhe i lindin dy fëmijë- djali Edipi dhe vajza- Jana.

– Nga viti 1971 ,me familje jeton në San –Peterburg. Po në ketë vit pensionohet nga armata Sovjetike me gradën Nënkolonel. Pas pensionimit për të mbijetuar punon ixh i elektronikes si konstruktor ne Institutin e Shkencave “Elektrosilla”

Kultivues i kulturës shqiptare nder shqiptaret e Ukrainës.

Ramadan Çiliku edhe pas daljes në pension,ai në forme permanente vepron në disa sfera:

Si piktor,ka bërë shumë punime me piktura goblen,në San- Peterburg ka hapur ekspozitën e tij.
Mbledhës i folklorit.-Ka mbledhur shumë aforizma,anekdota. kash e lashë dhe,me 2014 është botua libri i tij i parë në Diber.
Zbulues i fshatrave me shqiptar,Odes me rrethine të Ukraines.
Themelues i ansamblit të Femrave Shqiptare “LULET”dhe,
Themelues i korit të veteranëve.

Për herë të parë kthehet në vendlindje me 1971. Siç thotë Ramadan Çilku rruga mu zgjat me vite deri sa mërina në Dibrën time që shumë e dua. Aty më takuan të gjithë fshatarët me lule dhe këngë. Me kujtohet se nuk besoja që u ktheva ne oborrin e shtëpisë time ,ku jetonte vëllai im Ymeri tani i ndjere. Nuk munda të hapë gojën e të flasë rreth padrejtësive që na u bë nga UDB-ja ku na ndiqen gjithmonë dhe s`na lanë asnjëherë të bashkohemi me njeri tjetrin.

Sot në bisedë me bacën Ramadan 92 vjeçar, i kujton të gjitha nga jeta e tij. Mua më së shumti më interesoi Lufta e Gjilanit,Kapise dhe e Velegllaves e vitit 1943. Ai tregon në detale. Me 1942 te Gjilani ishte një lum “Morava” ,duke kaluar mbi te nuk kishte urë,por ishte një dru i shtrirë mbi lumin aty edhe duhej të kaloja lumin. Ishte ditë vjeshte ,bënte nja acar duke kaluar drurin unë rrëshqita dhe rashë në ujë,nuk e lëshova automatikun nga dora,më shpëtuan shokët ,por mora ftohje të thellë siç thotë ai “zapalenje plluqa”. Kallje të mushkërive. Diku në Sfirce me një shtëpi mora ndihme e parë, me shpëtuan me qumshtë dele te nxehte. Po ashtu e kujton luftën e kufirit tek Kapia e Sfirces që kishin hase me çetniket e Vrapce e Maroces.

Sot jeton ne San-Peterburg është i etshëm te bisedoi me çdo njeri që flet shqip dhe në detale shpjegon të gjithë ato që i përjetoi dikur.

Për sakrificat dhe kontributin e bacës Ramadan dhe për vitet e tije të 92-ta ,duhet të mburremi edhe ne që sot jeton dhe ende kontribuon për Kombin.

E mbylli këtë monografi me rreshtat të shkruara nga Ramadan Çilku;

“O ! Atdhe sa me larg që je,

aq më afër mua më ke”.

Ku do që rron Shqiptari i vërtetë,

Rron në frymën e mëmëdhesë.

Për Medvegja REDAKSIA shkruan Shaban Abazi ,Kazakistan 20.02.2015.

Monografi

Hashim HAJDINI – Dëshmor i kombit

14/08/2013 f.medvegje

HASHIM HAJDINI (1949 – 1999)

Kêtyre brezave iu mbetet në barrë amaneti i këtyre dëshmorëve – Të mos e nëpërkëmbin lirinë e fituar me gjakun e tyre

ME PAK FJALE (Kushtuar dëshmorit Hashim Hajdini)

T’kam pas thënë njëher or shkau dinak

mos shkel pragun tim pa të thirrë n’konak

mos e mbjell me therra këtë kopësht me lule

do ti vesh ti thembrat gishtat kah i vure

me kulturë Karpatesh, sjellje barbare

s’të ka mbetur vend në këtë tokë bujare

mjaft më kërcnove me top e me zjarr

gropën që më bëre, për ty do t’jetë varr

tregove “trimërinë” me pleq e me plaka

s’ke njohur ti burra, s’ke hyrë ku djeg flaka

me pak fjalë të fola, të thirra me zë

robrinë që më solle nuk e duroi më

lirinë e kërkoi më shumë se një shekull

të bëjë shenjë në ballë, të marr gjak mbi vetull

që t’mos njohin më brezat që vijnë pas

unë vet do të vdes por ty do të vras.

Ali HAJDINI Francë, shtator 2009

& Medvegja REDAKSIA

Presheva,Bujanoci,Medvegja